๑۩۩๑شب های تنهایی๑۩۩๑

صفحه اصلی | آرشيو مطالب | تماس با من | وبلاگ رسانه

در تب و تاب رفتنم ، به فکره راهی شدنم تو ای همیشه هم سفر، مرا شناختی تو اگر مرا پس از من بنویس ، به هر کس از من بنویس ای تو هوای هر نفس ، هر نفس از من بنویس مرا به دنیا بنویس ، همیشه تنها بنویس به آب و خاک ، آتش و باد ، برای فردا بنویس تو جان من باش و بگو ، به یاد من باشو بگو میلاد من باش و بگو ، جانان من باش و بگو نفس اگر امان نداد‌ ، روی خوشی نشان نداد رفت و دوباره برنگشت ، مرا دوباره جان نداد دست و زبان من تو باش ، نامه رسان من تو باش حافظه ی تبار من ، نام و نشان من تو باش بگو حکایت مرا ، قصه ی هجرت مرا توشه ی از غزل ببخش راه زیارت مرا تو جان من باش و بگو ، جانان من باش و بگو به یاد من باش و بگو ، میلاد من باش و بگو نفس اگر توان نداد ، مرا دوباره جان نداد به این همیشه ناتمام ، زمان اگر امان نداد تو جان من باش و بگو ، زبان من باش و بگو بر سر گلدسته ی عشق ، اذان من باش و بگو بگو که مثله من کسی ، به پای عشق سر نداد از آنسوی آب خبر نشد ، خبر نداد تو جان من باش و بگو ، به یاد من باشو بگو میلاد من باش و بگو ، جانان من باش و بگو به یاد من باش و بگو ، میلاد من باش و بگو جانان من باش و بگو ، به یاد من باش و بگو

\|	نوشته شده توسط پسر غریبه

تاریخ مرگ و ماتم است این کهنه تقویم روی میز هر برگ آنرا پاره کن میان شعله ها بریز باید قلم گرفت به دست تقویم تازه ای نوشت! باید که تن نداد و رفت به جستجوی سرنوشت این کهنه تقویم غریب تکرار تاریخ عذاست بی ابتدا بی انتهاست... باید جهان را تازه دید رفت و به فردا ها رسید برای یک آغاز نو نباید انتظار کشید... به اعتماد دست هم باید گرفت از نو قلم... باید که خط زد و نوشت از ابتدا قدم قدم تاریخ مرگ و ماتم است این کهنه تقویم غم است بی ترس دوزخ یا بهشت از زندگی باید نوشت...

\|	نوشته شده توسط پسر غریبه

زندگی، یعنی چکیدن همچو شمع از گرمی عشق
زندگی، یعنی لطافت گم شدن در نرمی عشق
زندگی، یعنی دویدن بی امان در وادی عشق
رفتن و آخر رسیدن بر در آبادی عشق
می توان هر لحظه، هر جا عاشق و دلداده بودن
پُر غرور چون آبشاران بودن اما، ساده بودن
می شود اندوه شب را از نگاه صبح فهمید
یا به وقت ریزش اشک شادی بگذشته را دید
می توان در گریهء ابر با خیال غنچه خوش بود
زایش آینده را در هر خزانی دید و آسود